மனித நாகரிகத்தின் தொடக்க காலத்திலிருந்தே காலத்தை அளவிடும் முயற்சி, வெறும் கணிதச் செயற்பாடாக அல்லாமல், ஆன்மீகமும் வானியல் அறிவும் இணைந்த ஒரு புனித செயலாகவே கருதப்பட்டது. அந்த வகையில், 360 நாள் காலண்டர் என்பது மனிதன் இயற்கையின் ஒழுங்கை உணர்ந்து, சூரியன், சந்திரன் மற்றும் விண்மீன்களின் இயக்கத்தை ஒருங்கிணைத்து உருவாக்கிய ஒரு காலக் கணக்கீட்டு முறையாக விளங்குகிறது. இக்காலண்டர், இன்று பயன்பாட்டில் உள்ள நவீன நாட்காட்டிகளைவிட, இயற்கையின் சுழற்சிகளுடன் அதிக ஒற்றுமை கொண்டதாக பல வரலாற்று ஆய்வாளர்களால் கருதப்படுகிறது.

360 என்ற எண் தன்னிச்சையாக உருவானதல்ல. ஆன்மீக ரீதியாகப் பார்த்தால், இது ஒரு முழுமை குறிக்கும் எண் எனப் பல பண்டைய மரபுகளில் மதிக்கப்பட்டது. வட்டம் 360 டிகிரிகளைக் கொண்டதாக இருப்பது, காலம் ஒரு நேர்கோடு அல்ல, ஒரு வட்டச் சுழற்சி என்பதைக் குறிக்கும் தத்துவமாக விளங்குகிறது. நாள், மாதம், ஆண்டு என காலம் தொடர்ந்து சுழல்கிறது என்ற கருத்தே 360 நாள் காலண்டரின் அடிப்படை ஆன்மீக சிந்தனையாக இருந்தது. இதன் மூலம் மனிதன் தன்னை இயற்கையின் ஓர் அங்கமாக உணர்ந்து, பிரபஞ்ச ஒழுங்குடன் இணைந்த வாழ்வை மேற்கொள்ள முயன்றான்.

வரலாற்று நோக்கில் பார்க்கும்போது, உலகின் பல பண்டைய நாகரிகங்கள் 360 நாள் காலண்டரைத் தங்களின் அடிப்படை காலக் கணக்கீடாகக் கொண்டிருந்தன. இந்தியாவில் ரிக் வேதம் பன்னிரண்டு மாதங்களும், 360 நாட்களும் கொண்ட ஒரு ஆண்டைப் பற்றி குறிப்பிடுவது, வேதகால இந்தியர்களின் வானியல் அறிவின் ஆழத்தை வெளிப்படுத்துகிறது. வேதங்களில் காலம் “ரிதம்” எனப்படும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கின் ஒரு பகுதியாகவே விளக்கப்படுகிறது. அந்த ஒழுங்கின் வெளிப்பாடாகவே 360 நாள் ஆண்டு உருவாக்கப்பட்டதாக ஆன்மீக அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர்.

ரோமப் பேரரசிலும், எகிப்து, மாயன் போன்ற நாகரிகங்களிலும் 360 நாள் காலண்டர் பயன்பாட்டில் இருந்தது என்பது, மனித நாகரிகங்கள் தனித்தனியாக இருந்தாலும், இயற்கையின் ஒரே சுழற்சியை உணர்ந்து ஒரே போன்ற காலக் கணக்கீடுகளை உருவாக்கியதை உணர்த்துகிறது. குறிப்பாக மாயன் லாங் கவுண்ட் நாட்காட்டியில் ‘துன்’ எனப்படும் 360 நாள் ஆண்டு, காலத்தை அளவிடும் ஒரு புனித அலகாகக் கருதப்பட்டது. இது காலம் ஒரு தெய்வீக சக்தி என்ற அவர்களது நம்பிக்கையை பிரதிபலிக்கிறது.

எகிப்திய புராணங்களில் காணப்படும் ஐந்து கூடுதல் நாட்கள் பற்றிய கதை, காலம் என்பது மாற்றமற்றது அல்ல; அது தெய்வீக தலையீட்டால் விரிவடையக்கூடியது என்ற ஆன்மீக கருத்தை முன்வைக்கிறது. சூரியக் கடவுளான ரா, சந்திரக் கடவுள் கோன்சு, ஞானக் கடவுள் தோத் மற்றும் வானத் தெய்வமான நட் ஆகியோரின் கதைகள், காலம், ஒளி மற்றும் வாழ்க்கை ஆகியவை ஒன்றுடன் ஒன்று இணைந்தவை என்பதைச் சுட்டிக்காட்டுகின்றன. சந்திரன் தனது ஒளியை இழந்து மறையும் நிலை, மனித வாழ்விலும் சக்தி குறைதலும் மீள்பிறப்பும் நடைபெறும் என்பதை象கமாகக் காட்டுகிறது.

360 நாள் காலண்டரின் ஆன்மீக அர்த்தம், மனித வாழ்வின் ஒழுக்கம் மற்றும் நேர மேலாண்மையுடனும் தொடர்புடையதாகக் கருதப்பட்டது. ஒவ்வொரு மாதமும் சமமான 30 நாட்களைக் கொண்டிருப்பது, வாழ்வில் சமநிலை மற்றும் ஒழுங்கு அவசியம் என்பதை உணர்த்தும்象கமாகப் பார்க்கப்பட்டது. காலத்தை சமமாகப் பிரிப்பதன் மூலம், மனிதன் தனது கடமைகள், வழிபாடுகள் மற்றும் சமூகப் பொறுப்புகளை ஒழுங்குபடுத்திக் கொண்டான்.

நவீன காலத்தில், 360 நாள் காலண்டர் ஆன்மீகப் பயன்பாட்டிலிருந்து விலகி, நிதி மற்றும் கணக்கீட்டு துறைகளில் ஒரு நடைமுறை கருவியாக மாறியுள்ளது. இருப்பினும், அதன் அடிப்படையில் உள்ள தத்துவம்—காலம் ஒரு முழுமையான சுழற்சி, அது ஒழுங்குடன் கணக்கிடப்பட வேண்டும் என்பதே—இன்றும் பொருந்தக்கூடியதாக உள்ளது. பண்டைய மனிதன் காலத்தை வழிபட்டான்; நவீன மனிதன் காலத்தை கணக்கிடுகிறான். ஆனால் இருவரையும் இணைக்கும் பாலமாக 360 நாள் காலண்டர் இன்னமும் நிற்கிறது.

இவ்வாறு, 360 நாள் காலண்டர் என்பது வெறும் ஒரு கணித அல்லது நிதி கணக்கீட்டு முறை அல்ல; அது மனித வரலாற்றின், ஆன்மீக சிந்தனையின் மற்றும் பிரபஞ்ச ஒழுங்கை உணரும் முயற்சியின் ஒரு உயிருள்ள சாட்சியாக விளங்குகிறது.